પ્રવીણભાઈ ના લાલા

ગામના મેદાનમાં ધૂળ ઊડે

પ્રવીણભાઈ હસતા હસતા આવે

મોરલીવાળો નામ પડે

મનમાં બધાના તાલ જાગે

લાલા ની શાન કંઈ ઓછી નથી

આંખમાં એની ચમક પણ જોઈ

બોલે તો વાતો મીઠી મીઠી

ચાલે તો મેદાન આખું ડોલી

એવો રે રે, એવો રે

હૈયું હસે ને પગ પણ નાચે

એવો રે રે, એવો રે

નજર એની પર સૌની આશે

પ્રવીણભાઈ ના લાલા ને મોરલીવાળા ને

પ્રવીણભાઈ ના લાલા ને મોરલીવાળા ને

ઢોલે બોલાવે, મનડું ઝૂમે

પ્રવીણભાઈ ના લાલા ને મોરલીવાળા ને

પ્રવીણભાઈ ના લાલા ને મોરલીવાળા ને

પ્રવીણભાઈ ના લાલા ને મોરલીવાળા ને

ગામ આખું બોલે એક જ નારા

પ્રવીણભાઈ ના લાલા ને મોરલીવાળા ને

મેળામાં આવે ને રંગ છલકે

ચાંદ પણ એની સામે હસી પડે

ઘૂંઘટ પાછળથી નજર મળે

તો રે મનમાં મીઠી હવા વળે

સખીઓ કહે, “આવો ને આવો”

છેડે ને છેડે તો બધું ગાજે

એક હાથ તાળી, એક હાથ ફેરી

રાત આખી આજ રાસ જાગે

એવો રે રે, એવો રે

પગમાં આજે નવાં જોર આવે

એવો રે રે, એવો રે

લાલા નો નામ જ રાગ બની જાય

પ્રવીણભાઈ ના લાલા ને મોરલીવાળા ને

પ્રવીણભાઈ ના લાલા ને મોરલીવાળા ને

ઢોલે બોલાવે, મનડું ઝૂમે

પ્રવીણભાઈ ના લાલા ને મોરલીવાળા ને

પ્રવીણભાઈ ના લાલા ને મોરલીવાળા ને

પ્રવીણભાઈ ના લાલા ને મોરલીવાળા ને

ગામ આખું બોલે એક જ નારા

પ્રવીણભાઈ ના લાલા ને મોરલીવાળા ને

મોરલીની એક તાન વગાડે

દૂર સુધી આનંદ ફેલાય

જેને જુએ એ નાચી ઊઠે

એવો એ અજબ સાગર થાય

નામ એની પર પ્રેમ ભરાયો

હૈયે હૈયે ભોજન જેવો

એક વાર બોલો, ફરીથી બોલો

લાલા ને સૌનો જેવો મેળો

પ્રવીણભાઈ ના લાલા ને મોરલીવાળા ને

પ્રવીણભાઈ ના લાલા ને મોરલીવાળા ને

ઢોલે બોલાવે, મનડું ઝૂમે

પ્રવીણભાઈ ના લાલા ને મોરલીવાળા ને

પ્રવીણભાઈ ના લાલા ને મોરલીવાળા ને

પ્રવીણભાઈ ના લાલા ને મોરલીવાળા ને

ગામ આખું બોલે એક જ નારા

પ્રવીણભાઈ ના લાલા ને મોરલીવાળા ને