Oway, oway! Mabuhay ang lahi!
Banwar ng katwiran, guro ng lipi!
Oway! Oway! HOY!
Mula sa lupain ng ginto at luntiang kabundukan,
Tinawag ang aming ngalan upang maging huwaran.
Kami ang unang binhi ng makabagong panahon,
Sa dakilang bulwagan ng Pamantasang Normal ng Pilipinas Hilagang Luzon.
Pumasok kaming may kaba, bitbit ang mga pangarap,
Sa bawat pagsubok ng Inang Pamantasan, kami ay nahanap.
Unang salinlahi, mga bagong mukha ng kasaysayan,
Batsilyer sa Sekondaryang Edukasyon, Medyor sa Araling Panlipunan!
Sa bawat puyat at luha, may banal na kamay na umakay,
Ang basbas ng langit ang magbibigay sa amin ng lakas at buhay.
Banwar! Banwar! Pintig ng tambol ay lakas!
Hawak ang sulo ng karunungan na hindi magwawakas!
May bagsik ng mandirigma sa bawat hakbang at tindig,
Ngunit may lambing at biyaya ng Diyos sa aming mga tinig!
Kasaysayan sa puso, bayan sa mga kamay,
Kami ang mga bayani, sa dilim ay ilaw na taglay!
Mabuhay ang Pamantasang Normal!
Itaas ang sulo, Araling Panlipunan!
Hindi magiging madali ang landas na aming tatahakin,
Sa gitna ng pagbabago, kami ang unang haharap at gaganap sa tungkulin.
Sa loob ng silid-aralan, ang isip ay pinatalas,
Upang maging mga gurong handa sa bukas na paparating at marahas.
Gamit ang teknolohiya, kultura, at makabagong kaalaman,
Lilipulin ang kamangmangan, itatama ang kasaysayan.
Heograpiya, batas, at katarungang panlipunan—
Ito ang aming sandata sa modernong larangan!
Sa bawat talakayan, ang sulo ay nag-aalab,
Mga gurong handa sa hinaharap, sa hamon ay sumasagot nang may liyab!
Saksi ang apat na sulok ng silid sa aming mga hikbi,
Mga gabing walang tulog, umiiyak sa tabi.
Naitanong sa sarili: "Kakayanin ko ba ang bigat ng pasan?"
Sa bawat bagsak at pagod, tila gustong talikuran ang laban.
Ngunit sa bawat pagluha, may yakap ng karamay,
May bulong ang Langit na huwag bibitiw sa kapit ng kamay.
Ang bawat patak ng luha ay naging agila ng tapang,
Ang sugat ng kahapon ang nagpatatag sa aming hakbang!
Dadaanan namin ang apoy ng hirap at pagsubok,
May mga gabi ng pag-aalinlangan sa pinakamataas na taluktok.
Ngunit sa likod ng aming tapang bilang mga Banwar,
May Dakilang Gabay na magpapatatag sa bawat marangal na pangarap.
Isasakripisyo ang sarili para sa kinabukasan ng iba,
Pinagbuklod ng sinumpaang tungkuling walang katulad ang ganda.
Kami ang sagot sa tawag ng Inang Pamantasan,
Ang unang hanay, ang gintong bunga ng kasalukuyan!
Maghanda ang mundo! Ipamalay sa buong daigdig!
Ang boses ng Araling Panlipunan ay may banal na nanginginig!
Banwar! Banwar! Pintig ng tambol ay lakas!
Hawak ang sulo ng karunungan na hindi magwawakas!
May bagsik ng mandirigma sa bawat hakbang at tindig,
Ngunit may lambing at biyaya ng Diyos sa aming mga tinig!
Kasaysayan sa puso, bayan sa mga kamay,
Kami ang mga bayani, sa dilim ay ilaw na taglay!
Mabuhay ang Pamantasang Normal!
Itaas ang sulo, Araling Panlipunan!
Banwar ng liwanag!
Sulo ng aming buhay!
Unang hanay ng bagong mukha, dadaan sa apoy ngunit magtatagumpay!
Mula sa Pamantasang Normal ng Pilipinas Hilagang Luzon!
Kami ang mga gurong handa sa bagong nasyon!
Batch Banwar, tagataguyod ng gintong sulo...
Gabay ng Langit, Lakas ng Lahi...
HOY!
