ஆலமரம் போலத்தான் கம்பீரமாய் அப்பா சுடலை!
அடிவேராய் தாங்கி நிற்கும் அன்பான அம்மா செல்வி!
கிளைகளாய் தழைத்து நிற்கும் பாசமிகு குடும்பமடி...
அந்த மரத்தின் நிழலில்தான் சொந்தமெல்லாம் வாழுமடி!
அப்பா எங்கள் நிழலடி
அம்மா எங்கள் வேரடி
குடும்பமே இங்கே தோட்டமடி
காதல் தான் இங்கே மூச்சடி
அந்த நிழல் போதும்
எங்கள் வாழ்வு போதும்
சூரியா அண்ணன் இங்கு கிழக்குக் கிளையானாரே...
சூரியனின் ஒளியைப் போல வழிகாட்டி நின்றாரே!
பாலசுப்பிரமணியம் அண்ணன் மேற்குக் கிளையானாரே...
தோளோடு தோள்கொடுத்துத் தாங்கிடும் தூணானாரே!
இரு பெரும் கிளையாக அண்ணன்மார் நிற்பாரே...
இந்த வீட்டின் பாரமெல்லாம் சுமையின்றி தீர்ப்பாரே!
அப்பா எங்கள் நிழலடி
அம்மா எங்கள் வேரடி
குடும்பமே இங்கே தோட்டமடி
காதல் தான் இங்கே மூச்சடி
அந்த நிழல் போதும்
எங்கள் வாழ்வு போதும்
சண்டை வந்தா சமாதானம்
சோகமெல்லாம் கரையும் பாசம்
ஒரு கைப்பிடி அன்பின் மேலே
ஊரே வந்து நின்றிடுமே
தங்கம் போல பிள்ளைகளும்
வாழும் வழி கற்றிடுமே
அப்பா எங்கள் நிழலடி
அம்மா எங்கள் வேரடி
குடும்பமே இங்கே தோட்டமடி
காதல் தான் இங்கே மூச்சடி
அந்த நிழல் போதும்
எங்கள் வாழ்வு போதும்
