Keşke baba olabilseydim, bir can tutsaydım avuçlarımda
Bir “baba” diyen ses çınlasaydı gecenin en karanlığında
Ama düşündükçe görüyorum, başka bir mucize var dünyada
Bir annenin kalbi atıyor çocuğunun her yarasında
Dokuz ay umut taşır, sancıyı sabırla yoğurur
Gözünden düşen her damla, yavrusuna dua olur
Uykusuz gecelerle örer geleceğin yarınını
Kendi hayalini siler, yazar evladın adını
Bir annenin sevgisi ölçülmez ne para ne zamanla
Dizleri kanayan çocuğa sarılır bütün canıyla
Yorgun elleri nasırlı ama kalbi pamuk gibi
Dünya üstüne gelse de o, evladına dağ gibi
Ben belki baba olamadım, içimde ukde kaldı
Bir omuzda taşınacak çocuk hayali dal gibi
Ama her anne gördüğümde saygıyla eğerim başı
Çünkü cenneti anlat derler, annelerin ayakları taşı
Sokakta üşüyen çocuğa mont olur sırtında
Aç kalır kendisi ama doyurur ilk lokmasında
Hayat sert bir rüzgâr, savurur dört bir yana
Anne dediğin çınardır, siper olur fırtınana
Yalanı öğretmez, doğruluk eker içine
Kötülük değmesin diye dua dizer gecesine
Bir düşsen ilk o koşar, kan revan içinde
“Bir şeyin var mı?” der, titrer sesi endişe içinde
Sevgi nedir diye sordular, tarif bulamadım
Sonra bir anne gördüm, cevabı or’da yakaladım
Karşılıksız sevmekmiş, hesap kitap yapmadan
Evladın gülüşüyle dünyaları satın almadan
Ben baba olsaydım belki anlardım bir nebze
O minik parmakların değmesini yüreğime
Ama anneler başka bir destan yazıyor her gün
Kahraman demeye az kalır, kelimeler kör düğüm
Bir anne susar çoğu zaman, içi fırtına dolu
Gülümser evladına, saklar gözyaşı yolu
Kırılmış hayalleri sandıkta kilitlidir
Ama çocuğunun umudu gökyüzüne çizilidir
Saçlarına düşen ak, yılların imzasıdır
Her beyaz tel fedakârlık, her çizgi bir yazıdır
Belki kimse alkışlamaz verdiği emeği
Ama bir “anne” deyişi iyileştirir yüreği
Şimdi düşünüyorum da, baba olmak bir hayal
Ama annelik başka bir seviye, başka bir mahal
Bir ömür adanmışlık, bir ömür vazgeçiş
Kendi yolundan dönüp evladına gidiş
Eğer bir gün bir çocuğum olursa kaderden
Öğreteceğim ilk şey saygı olacak annelere derinden
Çünkü sevginin en saf hâli onların kalbinde saklı
Bir annenin duası yeter, dünya karanlık da olsa aydınlık gibi
Ben baba olamadım belki, içimde yara izi
Ama annelere bakınca görüyorum gerçek sevgiyi
Değişmem hiçbir şeye o bağı, o derin hissi
Anne dediğin kelime değil, başlı başına bir ömürlük anne olmak
