ستا په ياد کې شپه تېروم
ستا د سترګو خوب وينم
ستا د خندا رڼا راشي
زما زړۀ ته ژوند راکوي
ته چې راسره نه يې
ورځ مې نيمه ښکاري
ستا له نومه پرته
زما ساه بې قراره وي
راشه راشه جانانه
زما د زړۀ افسانه
ستا له مينې نه پرته
نه لرم بل ارمانه
راشه راشه جانانه
زما د زړۀ افسانه
ستا له مينې نه پرته
نه لرم بل ارمانه
ستا خبرې خوږې دي
لکه باران د پسرلي
چې ته راسره نه يې
شي هره ورځ خالي
ستا قدم چې راورسې
زما کور رڼا شي
ستا په يوه موسکا کې
زما ټوله دنيا شي
ما ته يوازې ته پکار يې
نور هر څه رانه هېر دي
ستا په تمه يمه هر ماښام
زما زړه دې لارې څارې دي
راشه راشه جانانه
زما د زړۀ افسانه
ستا له مينې نه پرته
نه لرم بل ارمانه
راشه راشه جانانه
زما د زړۀ افسانه
ستا له مينې نه پرته
نه لرم بل ارمانه
