Avelino at Miing, ang pinagmulan
Puso at pagmamahal, ang kanilang iniwan
Sampo na anak, magkakaiba ng landas
Ngunit iisang ugat, iisang pag-asa’t lakas
Pamilyang Natividad
Hindi man perpekto
May bangayan minsan
May tawanan din naman
Sa hirap at ginhawa
Laging magkatuwang
Puso ng pamilya
Hindi kailanman mapuputol
Panganay na si Inshang, Victoria ang pangalan
Kay Marlon ng Sawa’t nag-alay ng buhay
Limang anak ang yakap ng araw-araw
Sa bawat luha, may dasal na sumasabay
Siya ang haligi sa gitna ng unos
Tahimik kung minsan, pero matibay ang puso
Kahit mabigat ang mundo sa balikat
Ngiti pa rin ang binibigay sa bawat sulok
Isa-isa man ang naging takbo
Pareho pa rin ang ugat ng dugo
Kapag nagtipon, bumabalik ang init
Sa simpleng kwento, nandiyan ang langit
Pamilyang Natividad
Hindi man perpekto
May bangayan minsan
May tawanan din naman
Sa hirap at ginhawa
Laging magkatuwang
Puso ng pamilya
Hindi kailanman mapuputol
May batang tumatawang tahimik sa gilid
May kapatid na laging handang kumapit
May naunang sugat, may bagong pag-asa
Sa bawat pangalan, may sarili ring biyahe
Pero kapag umuwi na sa hapag
Nawawala ang bigat ng buong maghapon
Kahit anong layo, kilala ang tawag
Pamilya pa rin, sa dulo ng lahat
Kung may pagod, dito ka muna
Kung may sakit, may uuwian ka
Kung may lamat, may aayos pa
Sa Natividad, may pag-ibig na basta
Iisa ang pinanggalingan
Iisa ang pinanghahawakan
Iisa ang tahanan
Iisa ang pangalan
Pamilyang Natividad
Hindi man perpekto
May bangayan minsan
May tawanan din naman
Sa hirap at ginhawa
Laging magkatuwang
Puso ng pamilya
Hindi kailanman mapuputol
Pamilyang Natividad
Hindi kailanman mapuputol
