
آره تهران ماله منه
امسال ساله منه
انگار کار همه
دیگه اِشکال داره بَده
تو نه خوانندهای زاخار و نه نوازنده
نه با خودت حال میکنم و نه آهنگت
آرزوتم یک مصاحبه تو شباهنگه
که بشی نماینده
بعدشم پناهنده
نه واقِعَن که
نیست اینا بَرازندِه
زِدبازی ولی همه کاراش هماهنگه
تو از نِظامآباد بیرون نمیای
خیابونها لَغزَنده
وَگَرنَه مگه کسی اینجا با تو توی جنگه
واسه برف خیابون علاجش بنده
یک پارو بهت بدم شَفادَهنده
عَمو MJ شفای هر خونه که قنده
واسه قَنده رگت نمیبنده
ده سال پیش هنوز رگت از بنده
ما کار دادیم واسه خاطره خنده
نمیدونم کی اینجا فقط واسه جنگه
هرکی Diss داد جوابش از بنده
تو یکَم خونِت بَخیه بنده
بذار ببنده
اون یک چیز دیگهس که سرش جنگه
نگو خنده
واسَهم هست تَعَسُفِ بنده
خیابونا از ضِمانَتِ بنده
همهجا اَمْنه
با پُلیس هاش نکُن اون فقط کارمنده
تانک تو خیابون یکم ناهَماهنگه
اگه توپ بزنه دلم تنگه
چون تهران همینجوریش قشنگه
اگه جنگه بِگو
ما بشیم سازمانِ مِلَل نَماینده
بِلاَخره هماهنگه
اِف شونزدَه، بفرستیم سرِ تنگه
بگیریم خاکْریزو
فقط بیسیم بزن برا بنده
من از تو رادار بدونم چند چنده
من از تهران خوندم برازنده
ولی نمیدونم تو لُبْنان چند چنده
شایَد جنگه ولی ما بایَد بدونیم
کی با کی داره میجنگه
تهرانو دوست داشتم چون قشنگه
اخبارش از لندن انگار میلنگه
شنیدم صَدّام حُسِینم اینجاست پناهنده
هلیکوپترا همه میفرستند چریکِ جَنگَنده
شایدم طالِبان سر مرزِه
داری تَربیت میکنی مُجاهدِّ رزمَنده
بِالَخره ما یک مشت سربازیم پس هماهنگه
برو جلو رضا نگو لگنم میلنگه
بابایی اینجاست به افتخارِ بنده
اومده بگه پسرش جفتی رو هم چنده
به بابایی سلام کن عمو این پنده
پیژامه مهرادو پوشیده یکم تنگه
میگه صِفر، بیست و یک رو هم چنده
سرباز وطن حقوقاش گَنده
ما پولو به کُس که نمیدیم
کُسا اینا اند تو کجا رو دیدی
اینا واسه خنده
اما حالا واسَهت دلم سنگه
چون من از طرفِ ویلسونم عمو بنده
شاید شعور واسه تو خنده
ولی بعضیها نیستند دلسنگه
هرچیو نمیگند چون نیست توش خنده
یکچیزایی مَرامِ Wilson و مَرزِ بنده
اگه Wilson رفت چون هوا سنگه
اون رپ شروع کرد چون اینجا بود واسه مَردش
اما اگرم دلتنگش
با کارها خودش سرش گرمش
کآر بیرون نمیده فقط حسه گرمش
اون رپ کرده فقط نه واسه تو و بنده
حالا بخون واسه فنِ بنده
چون همه از Wilson بودن ولی باشه واسه تو و مَردش